Το πρόγραμμα κατάρτισης αποτελείται από τρεις ενότητες, οι οποίες από κοινού προσφέρουν μια ολοκληρωμένη διερεύνηση της άτυπης φροντίδας και των επιπτώσεών της στην απασχόληση, την ισότητα των φύλων και τις εργασιακές πρακτικές. Κάθε ενότητα βασίζεται στην προηγούμενη, προσφέροντας μια σταδιακή μαθησιακή πορεία που προχωρά από την αναγνώριση, στα πολιτικά πλαίσια καταλήγοντας στην ευαισθητοποίηση και την αλλαγή κουλτούρας.
- Ενότητα 1 – Αναγνώριση και Υποστήριξη Άτυπων Φροντιστών/ριών: Η πρώτη ενότητα θέτει τις βάσεις, διευκρινίζοντας τη διάκριση ανάμεσα στην τυπική και την άτυπη φροντίδα στα ευρωπαϊκά συστήματα μακροχρόνιας φροντίδας. Αναδεικνύει την αυξανόμενη εξάρτηση από άτομα που ασχολούνται άτυπα (χωρίς αποδοχές) με την παροχή φροντίδας, ως αποτέλεσμα δημογραφικών τάσεων όπως η γήρανση του πληθυσμού και η αύξηση των αναγκών φροντίδας. Η ενότητα εξετάζει τις βαθιές επιπτώσεις της φροντίδας στην απασχόληση, στην υγεία, στην ψυχική ευεξία και στη χρηματοοικονομική σταθερότητα, ενώ παράλληλα παρουσιάζει τρόπους με τους οποίους η αγορά εργασίας μπορεί να ανταποκριθεί. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε μέτρα του χώρου εργασίας όπως οι ευέλικτες ρυθμίσεις, οι άδειες φροντιστή/ριας και οι πρακτικές αναγνώρισης, καθώς και σε στρατηγικές που ενδυναμώνουν τους φροντιστές/ριες μέσω κατάρτισης και ανάπτυξης δεξιοτήτων.
- Ενότητα 2 – Ισορροπία Επαγγελματικής και Προσωπικής Ζωής: Εθνικό Πλαίσιο και Προσαρμογή στον Χώρο Εργασίας: Η δεύτερη ενότητα τοποθετεί τη φροντίδα μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο πολιτικών. Παρουσιάζει την Ευρωπαϊκή Οδηγία για την Ισορροπία Εργασιακής και Προσωπικής Ζωής και εξετάζει πώς οι προβλέψεις της έχουν εφαρμοστεί στις χώρες-εταίρους, όπως Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος και Ρουμανία. Συγκρίνοντας τις εθνικές προσεγγίσεις, η ενότητα αναδεικνύει τόσο τα ισχυρά σημεία όσο και τις αδυναμίες στη συμφιλίωση εργασίας και φροντίδας. Παρουσιάζει, επίσης, παραδείγματα καλών πρακτικών σε εθνικό και εταιρικό επίπεδο, δείχνοντας πώς οι πολιτικές μπορούν να μετατραπούν σε στρατηγικές για χώρους εργασίας που προωθούν την ευελιξία, την συμπερίληψη και την υποστήριξη εργαζομένων με ευθύνες φροντίδας.
- Ενότητα 3 – Ευαισθητοποίηση για το Έμφυλο Χάσμα στη Φροντίδα και τις Επιπτώσεις του στην Ισορροπία Εργασιακής–Προσωπικής Ζωής: Η τελευταία ενότητα εστιάζει στις πολιτισμικές και θεσμικές διαστάσεις της φροντίδας. Εξετάζει πώς οι προσδοκίες γύρω από τη φροντίδα διαμορφώνονται από κοινωνικούς κανόνες και ψυχολογικούς παράγοντες και πώς αυτοί συντελούν στη διαιώνιση έμφυλων ανισοτήτων τόσο στην επίσημη, όσο και στην άτυπη φροντίδα. Η ενότητα αναδεικνύει τις επιπτώσεις αυτού του χάσματος στην εργασιακή απασχόληση των γυναικών, στην επαγγελματική τους εξέλιξη και στη χρηματοοικονομική τους ασφάλεια. Παράλληλα, παρουσιάζει πρακτικά εργαλεία αλλαγής, όπως την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων (ενσυναίσθηση, επικοινωνία, ανθεκτικότητα), καθώς και ψηφιακές λύσεις που διευκολύνουν την ευέλικτη εργασία και βελτιώνουν την παραγωγικότητα. Συνδυάζοντας την ευαισθητοποίηση με πρακτικές στρατηγικές, η ενότητα ενθαρρύνει εργοδότες/ριες, φορείς χάραξης πολιτικής, ΜΚΟ και κοινωνικούς εταίρους να καλλιεργήσουν εργασιακές κουλτούρες που είναι συμπεριληπτικές, δίκαιες και ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες φροντιστών/ριών.